Geri	Gönder	Yazdır

    DOWN SENDROMU

İlk kez 1866 ‘da Longdon Down tarafından mongoloid bir görünümde ve zeka geriliği ile birlikte bulunan bir sendromdur.

      21. kromozomun yer değiştirmesi veya birleşememesinden meydana gelmektedir. Normal bireylerde 46 olan kromozom sayısı down sendromlu bireylerde 47’dir.

      Her 600-700 doğumdan yaklaşık bir tanesi down sendromludur. Anne yaşı, sendromun oluşmasında etkilidir. 35 yaş anne grubunda risk 1/250 iken 40 yaş anne grubunda bu risk 1/100’dür.

 Down Sendromunun Karakteristik Özelliği:

-Yüz yuvarlak ve basıktır.

-Gözler çekik, göz kapakları kıvrımlıdır.

-Göz kapaklarında şişme ve çapaklanma görülür.

-Burun küçük ve kalkık, burun kökü basıktır.

-Yüzün yuvarlak olması nedeniyle gözler birbirinden ayrık durur.

-Ağız küçük olduğu için dil dışarda durabilir.

-Baş basık, başın arkası düzleşme eğilimindedir.

-Saç,kirpik ve kaşlar çoğunlukla seyrek ve yumuşaktır.

-Boyun genellikle kısa ve geniştir.

-Gövde kısa ve geniş görünür.

-Karın, geniş ve bombe görünümündedir.

-Kalpte anotomik bozukluklar görülebilir.

-Guatr sık rastlanan bir hastalıktır. Bağışıklık sistemi zayıf olan bu çocuklarda akciğer enfeksiyonu sık görülür.

Down sendromunun  ilaç tedavisi ya da cerrahi bir tedavisi bulunmamaktadır. Eğitim açısından özel eğitim alması, fiziksel gelişimi açısındanda fizik tedavi ve rehabilitasyondan faydalanması gereklidir.

Fizik tedavi ve rehabilitasyonun amacı;

-Ulaşabilecek en yüksek normal motor gelişim düzeyine ulaşmak

-Kas kuvvetini arttırmak

-Kas tonusunu normale döndürmek

-Fonksiyonelliği arttırmak

Özel eğitim amaçları;

-Akademik anlamda en yüksek gelişim düzeyine getirmek (okuma-yazma,ritmik sayma, 4 işlem yapma, problem çözme ...)

-Sosyal uyum düzeyini arttırmak

-Günlük yaşam becerilerini öğretmek (el-yüz yıkama, diş fırçalama, yatağını toplama, masa hazırlama ...vb)

- İfade edici ve alıcı dili geliştirmek