Geri	Gönder	Yazdır

      KEKEMELİK

  Kekemelik kişinin konuşurken konuşmaya başlayamaması, irkilmesi, duraklaması, belli sesleri uzatması, tekrar etmesi, bunların yanında bir takım el-yüz ve vücut hareketleriyle konuşmanın beklenilenden sapma göstermesi durumuna denir. Kekemelik genellikle 2 ila 4 yaşları arasında ortaya çıkar. İlk çocuklukta başlayan kekemelik yaş ilerledikçe artar ve buluğ çağında kuvvetlenip yaklaşık 18 -20 yaştan sonra hafifler. Bazen aniden ve üzücü şekilde başlayan kekemelik genellikle hafif bir başlangıçtan sonra artış gösterir. İlkokulun sonundan sonra kekemelik başlaması çok nadir olarak görülmektedir.

            Kekemelik Türleri ve Belirtileri:

Kekemelik iki ayrı grupta incelenebilir. Bu gruplar genellikle birinci devre yada birincil tür kekemelik ve ikinci devre yada ikincil tür kekemelik olarak adlandırılır.

a-      Birinci Devre Kekemelik: belirtileri şunlardır;

-         Özür sadece konuşmanın kendisindedir, konuşana geçmemiştir.

-          Konuşurken çocukta kararsızlık, tutulma, tekrarlama yada uzatma türünden konuşmanın akıcılığını bozan etkenler görülür.

-         Bazen konuşmaya başlayamama halleride görülür.

-         Çocuk konuşmasında bozukluk olduğunun farkında değildir. Konuşmaktan kaçınmaz çekinmez

b-     İkinci Devre Kekemelik:

-         Konuşmanın akıcılığını etkileyen başlayamama, duraklama, patlama, uzatma, tekrarlar görülür.

-         Jest,mimik ve vücut hareketlerinde birtakım belirtiler ortaya çıkar. (burun deliklerinin açılıp kapanması, dudakların büzülmesi-çarpıtılması, gözlerin kırpıştırılması, ellerin boyun kaslarının gerilmesi, ayakların tepiklenmesi gibi)

-         Kekeleyen kekelediğinin farkında ve bilincindedir.  Bu nedenle konuşmak istemez bun kaygı sonucu iyice kekeler.

Nedenleri:

Bir çok görüş bulunmaktadır. Kekemelik bir tek nedene bağlanamayacak bir problemdir. Aşağıda maddelenen nedenlerin doğru yanları olabilir ancak hiçbiri kekemeliği tam olarak açıklamaz.

-         Örgensel nedenlere bağlı olabilir. ( bünye, fizyolojik durum, nörolojik durum)

-         Öğrenilmiş bir davranış olabilir.

-         Bir kişilik bozukluğu olduğuyla ile ilgili bir görüşte mevcuttur.

-         Kekemeliğin bir direnme belirtisi olduğunu savunan bir görüşte vardır. 

Sağaltım:

a-      Birinci Devre Kekemeliğin Sağaltımı: iki ayrı çalışma biçimi vardır. Anne ve babanın çocuğun konuşma bozukluğuna dikkat çekmemsi için evde ve diğer çevrede yapması gerekenler aileye anlatılır. Çocuğa bu bozukluk hissettirilmez bunun için aileye sağaltım uygulanır. İkinci olarak ta yine çocuğun dikkati konuşma bozukluğuna çekinmeden bu bozukluk (buna ek olarak görülen başka bozukluklarda varsa onlara da) düzeltme yapılır.

b-     İkinci Devre Kekemeliğin Sağaltımı: iki ayrı çalışma yapılmalıdır. Birincisi kekemeliği gidermek ikincisi ise ruhsal sağaltım.

Kekemeliğin Sağaltımında Aşağıdaki Noktalara Dikkat Edilmelidir.

1-     kekemeliği oluşturan, devamını sağlayan yada ağırlaştırıcı olan etkenler ortadan kaldırılır yada azaltılır. Bu yolla kekemeliğin gelişimi durdurulmalıdır.

2-     Sağaltım sürecinde çocuğun tüm gelişimi üzerinde durulmalıdır.

3-     Çocuk problemin farkına vardırılmamalı, problemi en doğru şekilde çocuğa hissettirilmeli, yanlış yargılardan kurtarılmalı ve problemi yenmek için istekli hale getirilmelidir.

4-     Gerekli  kurum ve kişilerle işbirliği sağlanmalıdır. Sağaltım çalışmalarını tek başına bir uzman yürütmesi mümkün değildir.

5-     Sağaltım süreci uzun süren ve sabır gerektiren bir çalışmadır.

Sağaltımın ne derece yararlı olduğu titizlikle izlenmeli ve değerlendirilmelidir.